منطقى كز وحى نبود از هواست 272 در تفسير آيه : « إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ » 276 نقض ميثاق و شكست عهدها 279 حرص كور و احمق و نادان كند 279 حرص در پيرى جهودان را مباد 280 در تفسير آيه « يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ » 281 روح در سير به آخرت است 282 در تفسير آيه : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ . . . » 282 در تفسير آيه : « يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ » 283 قوّت جبرئيل از مطبخ نبود 283 هستى حيوان شد از مرگ نبات 285 مثل 285 در تفسير آيهء « وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ » 287 زرّ كان بود آب و گل 288 تفسير حديث قدسى « كنت كنزا مخفيا . . . 289 غرور آدمى و دورى از علم انبياء 290 از خيالى گشته شخصى پرشكوه 290 تفسير آيه : يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ 291 صوفى آنكه شد صفوت‌طلب 292 عشق را صد ناز و استكبار هست 292 مناجات و نكوهش حسد 293 گر نبودى گوشهاى غيب‌گير 294 دنيا اگرچه خوش شكفت 294 در تفسير آيه : « وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ » 295 شخصيت پيامبر اسلام 295 مثل 297 تفاوت بين دانش سمعى و علوم حقيقى 299 عشق ارزد صد چو خرقه كالبد 300 عقل دو عقل است 302 عقل بر نفس است 303 كار دوزخ مىكنى در خوردنى 304 چه عجب گر روح موطن‌هاى خويش نيارد ياد 305 در تفسير آيه : « يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ » 306 كاوشى در معنى توبه 307 همتى مىدار از بهر خدا 311 مناجات 312 ذوق توبه نقل هر سرمست نيست 312 كم خور اين نان را 313 تا دلت آيينه گردد پرصور 315 فكرت بد ناخن پرزهر دان 316 هين مشو نوميد نور از آسمان 317 قرب حق از حبس هستى رستن است 317 به معنى عالم اكبر تويى 318 چنبرهء ديد جهان ادراك توست 318 تفسير آيه : « وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . . . » * 319 حكايت 320 غير معشوق ار تماشايى بود 321 تفسير حديث رسول . . . 322 خدا را غافل مدان از كار كس 322 چند دزدى حرف مردان خدا 323 قطرهء چندى ز اشك 323 تسليم امر خدا بودن و ترك فلسفه‌بافى 324